Wel of geen contact met je ex?

Wel of geen contact met je ex is een van de meestvoorkomende vragen na een relatiebreuk. En een van de grootste pijnpunten. Ik weet dat uit mijn eigen ervaring, en uit het begeleiden van mensen die door precies hetzelfde gingen.

De een zegt dat je contact kunt hebben, de ander zegt van niet. En dat snap ik, want het is enorm persoonlijk. Het hangt af van de dynamiek met je ex, en net zo goed van waar jij nu zelf staat. Daar komt ook bij dat er praktische redenen kunnen spelen: je hebt samen kinderen, deelt een hond, of je komt elkaar gewoon tegen op je werk of bij de vereniging in het dorp. Er zijn dus argumenten voor wel, en argumenten voor niet.

Toch wil ik je even meenemen naar de basis.

Als je dit leest, is de kans groot dat geen contact het beste voor je is (sorry)

Ik weet het, dit soort zinnen zijn pijnlijk om te lezen. Je zou nu waarschijnlijk veel liever lezen dat het juist goed is om contact te houden. Ik was na mijn eigen break-ups eindeloos aan het zoeken op internet, op zoek naar een antwoord op precies deze vraag. En elke keer als ik een artikel tegenkwam dat zei dat géén contact het beste was, begon mijn hoofd meteen tegenargumenten te verzinnen. Waarom mijn situatie echt anders was, waarom er bij mij toch nog hoop was. Of ik zocht naar gaten in het verhaal van de schrijver, zodat ik het naast me neer kon leggen.

Dus als jij dat nu ook doet terwijl je dit leest, dan is dat oké. Ik snap precies waar het vandaan komt.

Ik ga je hieronder uitleggen hoe ik naar geen contact kijk. En ook waarom het niet betekent dat je elkaar nooit meer ziet en nooit meer contact hebt. Sterker nog, het kan op de meest onverwachte manieren uitpakken. Daar kom ik straks op terug.

Hoe het bij mij ging

Ik weet nog goed hoe het voelde toen mijn twee relaties uitgingen. De relaties waren heel verschillend, in lengte en in intensiteit, maar de dynamiek erna was bijna hetzelfde.

In de dagen en weken na de breuk had ik bijna dagelijks contact. Soms over praktische dingen, soms gewoon om te vragen hoe het ging. Dat voelde fijn. Want als je een groot of klein deel van je leven intens met iemand hebt gedeeld, iemand die ondanks alles wat er misging toch een vertrouwenspersoon is, dan wil je die persoon niet zomaar uit je leven gooien.

Het contact voelde goed. Maar als ik heel eerlijk naar mezelf kijk, waren de momenten dat ik iets terugkreeg vaak een soort pijnstiller. Het drukte de pijn van de breuk even weg. Er was telkens dat kleine moment van opluchting: fijn, je bent nog steeds dichtbij. En omdat die verbondenheid voor mij zo belangrijk voelde, bleef ik eraan vasthouden.

Tot in beide gevallen mijn ex op een gegeven moment een streep trok.

“Ik wil geen contact meer, Jens.”

Dat was twee keer het moment waarop ik volledig instortte. Ik denk dat ik me in de dagen daarna het allernaarst heb gevoeld van het hele proces. Ik had zo’n enorme drang om contact te zoeken dat ik mezelf meerdere keren per uur betrapte met mijn telefoon in mijn hand, klaar om tóch dat ene appje te sturen. Ik opende zelfs onze chat om te kijken wanneer ze voor het laatst online was. (Even met de billen bloot, in deze blog).

Ik denk dat je die pijn kunt vergelijken met een overlijden. En misschien, zonder iets af te willen doen aan het verlies van iemand die overlijdt, voelt het soms zelfs heftiger. Want je neemt afscheid van iemand alsof die persoon er nooit meer zal zijn, terwijl die persoon er tegelijkertijd nog gewoon is. Daardoor is het ook een afwijzing. Je mist iemand niet die persoon er niet meer kan zijn, maar omdat die persoon er niet meer mág zijn.

En de mensen om je heen begrijpen je situatie wel, maar ze voelen het niet. Dat is anders dan bij een overlijden, waar vaak meer ruimte en geduld is voor je verdriet. Zeker als je relatie relatief kort was, krijg je al snel het gevoel dat je er niet zo lang over mag doen. Terwijl een korte relatie net zo goed enorm pijnlijk kan zijn. Wat ik maar wil zeggen, is dat enorm wordt onderschat hoe zwaar de geen-contact-fase écht is.

En toch is dit een fase die je nodig hebt…

Ik ga je niet vertellen dat het altijd zo is. Maar bij negen van de tien mensen die ik heb begeleid, was een periode van geen contact met hun ex achteraf gezien erg waardevol. Verderop leg ik je uit wat je in die fase het beste kunt doen om er zo goed mogelijk doorheen te komen.

Belangrijk om te weten: geen contact betekent niet dat je elkaar nooit meer spreekt. Ik heb mensen gezien bij wie dat inderdaad zo liep. Maar ik heb net zo goed mensen gezien die later goede vrienden werden. En zelfs mensen die elkaar jaren later opnieuw vonden, in een relatie die beter was dan ooit.

Waarom geen contact met je ex helpt

Je zenuwstelsel kan zich resetten

Als een relatie uitgaat, komt dat omdat de dynamiek niet meer werkt zoals die nu is. Misschien was dat al een tijdje het geval, op pas kort, in ieder geval werkt het niet meer tussen jou en je partner. Dan is het belangrijk dat je jezelf even kunt ‘herijken’ en opladen, zonder steeds verstrikt te raken in het spanningsveld van die relatie.

Zie het als twee batterijen. Samen laten ze een lampje branden, de liefde. Maar als dat lampje uit is, moeten beide batterijen apart worden opgeladen. Zolang ze met elkaar verbonden blijven, lukt dat niet goed. Dan blijft het lampje knipperen en geeft het lange tijd geen fijn licht of knalt hij helemaal kapot. Geen contact geeft je zenuwstelsel de rust om te resetten, zonder dat er steeds nieuwe triggers zijn en zonder dat dezelfde ruzies in een loop blijven terugkomen.

Het haalt de druk van de hoper en de beslisser

In heel veel gevallen heeft de ene partner stiekem nog hoop, terwijl de ander het echt als afgelopen ziet. Dat geeft, vaak onbewust, ontzettend veel spanning.

Degene met hoop krijgt keer op keer een afwijzing te verwerken. Je systeem krijgt een beloning bij elk weerzien, en daarna meteen weer een straf. En degene die geen hoop meer heeft, draagt de slopende taak om steeds opnieuw grenzen te stellen. Want het laatste wat je wilt is iemand pijn doen, en toch moet je telkens weer een klap uitdelen. Dat is een ontzettend zware taak, ook als jij het besluit van de relatiebreuk hebt geïnitieerd.

Een periode van geen contact met je ex helpt om een waardig afscheid te nemen, voordat de dynamiek zo beschadigd raakt dat contact later helemaal niet meer mogelijk is. Ik heb het zelf meegemaakt na mijn tweede relatie. En heel eerlijk, dat doet soms nog steeds pijn. Niet omdat ik terug wil, maar omdat het onafgerond voelt. We hebben nooit een gesprek kunnen voeren vanuit een rustig zenuwstelsel.

Het laat de rouw zijn werk doen

Na een relatie ga je door een rouwfase. Bij de een duurt dat een maand, bij de ander jaren. Maar als je in die fase steeds opnieuw contact hebt, terwijl er nog hoop is of de dynamiek onprettig is, dan reset je telkens je eigen proces. Elke keer begint de timer weer opnieuw.

Door een rouwfase gaan betekent dus niet dat je iemand voor altijd uit je leven schrapt. Het betekent dat je voor jezelf kiest, zodat je kunt herstellen.

Wanneer contact houden minder schadelijk is

Er zijn ook situaties waarin contact je rouwproces minder in de weg zit. Bijvoorbeeld als de keuze om uit elkaar te gaan heel bewust en door jullie allebei is gemaakt. Of als er aan beide kanten echt geen sprankje hoop meer is op een hereniging. En als het contact puur praktisch en zakelijk blijft, bijvoorbeeld rond de kinderen, zonder dat het steeds oude pijn of verwachtingen oprakelt. Goede afspraken en eerlijke communicatie zijn dan super belangrijk.

Merk je dat je na contact telkens van slag bent, dat je er stiekem op zit te wachten, of dat je het gebruikt om de leegte even op te vullen? Dan zegt dat eigenlijk al genoeg.

Waar sta jij nu?

Als je wilt weten wat het beste is voor jou, dan helpt het om eerlijk te kijken waar je zelf staat. Voor de een is het echt over, en is het vooral een kwestie van leren loslaten. Een ander hoopt stiekem nog op een tweede kans en leest elk berichtje als een teken. Weer een ander is juist degene die de knoop heeft doorgehakt en nu de zware taak heeft om afstand te bewaren. En soms weet je het gewoon nog niet, en schommel je tussen al die plekken heen en weer.

Geen van die posities is fout. Maar ze vragen wel allemaal iets anders van je. Ik ben iets aan het maken waarmee je voor jezelf scherp kunt krijgen waar je staat, dus houd mijn website in de gaten of lees dit artikel dat ik schreef.

Hoe kom je door de geen-contact-fase heen?

Ik heb van alles geprobeerd. Snel weer daten en nieuwe mensen ontmoeten, ook op fysiek (seksueel) vlak. Mezelf volstoppen met afleiding, sporten, vrienden zien. Werk, werk en nog eens werk als hoogste prioriteit.

En dat kan werken. Maar voor mij was het vaak een dure grap die zich later terugbetaalde. Tijdens het daten merkte ik dat ik, hoe leuk ik iemand ook vond, na een tijdje toch mijn ex weer begon te missen, waardoor ik niet echt iets nieuws kon opbouwen. De afleiding zorgde ervoor dat ik soms dacht dat ik eroverheen was, maar dan kreeg ik ineens weer die knoop in mijn maag, of stond mijn hart even stil als ik haar onverwacht tegenkwam. Ik had momenten dat ik me somber voelde, terwijl ik van buiten allemaal leuke dingen deed.

Wat echt hielp, en wat ik ook zie bij de mensen die ik begeleid, is dat je in deze zware fase de tijd neemt om je zenuwstelsel echt tot rust te brengen. Lees hier waarom erover praten niet genoeg is.

Lange wandelingen, zonder afleiding, zonder podcast of telefoon. Sporten, niet excessief, maar gewoon als uitlaatklep. Yoga en rekken, want spanning zet zich vast in je lichaam. Kijk maar naar een hond of een kat, die zich uitrekt na elke spannende of emotionele situatie, of dat nu schrik, angst of blijdschap is. Hun lichaam schudt het er letterlijk uit.

En dan het lichaamsgerichte werk waar ik uiteindelijk mijn vak van heb gemaakt: ademwerk en sound healing. Sound healing brengt je in een soort meditatieve staat, waardoor het je helpt om te mediteren, het helpt als je denkt dat mediteren niets voor jou is omdat je niet stil kunt zitten.

Toen ik voor het eerst ademwerk probeerde, merkte ik hoeveel rustiger ik me erdoor ging voelen. Het is geen knop die je omzet, geen “snelle oplossing”. Maar door wekelijks een ademsessie te doen, gaf ik mezelf de ruimte om emoties echt te voelen en ze de vrije loop te laten. Want huilen is een manier om diep verdriet los te laten, zodat je er niet eindeloos mee blijft rondlopen.

Een steuntje als je er klaar voor bent

Dit is geen verkoopverhaal. Ik wil je met deze blog echt iets meegeven waar je iets aan hebt, ook als je verder niets met me doet.

Maar omdat ademwerk zo’n verschil maakte in mijn eigen proces, heb ik er vanuit mijn hart een doe-het-zelf pakket van gemaakt: De Loslaat-Sessie. Je krijgt een korte uitlegvideo, een begeleide ademsessie van 45 minuten die je gewoon thuis doet op je eigen moment, en als bonus een sound healing van twintig minuten, Hoofd Op Stil, om je hoofd echt stil te krijgen. Er zitten ook reflectiebladen bij, met telkens twee vragen, zodat je merkt wat er verschuift. Je hoeft niet te praten, niet te analyseren, en je hoeft er niets voor te geloven. Ik raad aan de sessie een keer of vier te doen, maar je houdt hem voor altijd, dus je kunt hem herhalen wanneer het leven je weer even onderuithaalt. En als je na de eerste sessie niets voelt verschuiven, krijg je binnen veertien dagen je geld terug, zonder moeilijke vragen.

Wat je ook kiest, en of je nu wel of geen contact houdt met je ex: gun jezelf de rust om hier doorheen te komen. Je hoeft het niet in je eentje uit te denken.

Jens

Jens Kemna is lichaamsgerichte coach bij liefdesverdriet. Na twee heftige break-ups ontdekte hij dat je hart niet tot rust komt door te blijven praten en analyseren, maar door je lichaam de ruimte te geven. Met ademwerk en sound healing helpt hij je weer rust te vinden.

Veelgestelde vragen over geen contact met je ex

Hoe lang moet je geen contact houden met je ex?

Een richtlijn is één tot drie maanden, maar het belangrijkste is dat je het niet als een aftelklok ziet. Geen contact is geen trucje om je ex terug te winnen en geen aantal dagen dat je moet uitzitten. Als je de dagen aan het aftellen bent tot je weer iets mag sturen, zit je in je hoofd nog in de relatie. Het gaat erom dat je lichaam de tijd krijgt om tot rust te komen en dat de heftigste drang om contact te zoeken wegebt. Bij de een is dat na een maand, bij de ander duurt het langer. Doe het voor je eigen rust, niet om de tijd te overbruggen.

Hoe spreek je geen contact af met je ex?

Zeg het één keer duidelijk en zonder verwijten, zodat de verwachtingen aan beide kanten helder zijn. Iets als dat je even ruimte nodig hebt en voorlopig geen contact wil. Dat voorkomt het pijnlijke heen en weer waarbij de een hoopt en de ander steeds opnieuw grenzen moet stellen. Moet je elkaar wel zien om praktische redenen, bijvoorbeeld voor de kinderen, een hond of je werk, spreek dan af hoe en wanneer je dat doet. Houd die momenten kort en vriendelijk, bij het onderwerp, zonder oude pijn weer open te trekken. Juist die voorspelbaarheid geeft jullie allebei rust.

Werkt geen contact echt, ook als ik hem of haar enorm mis?

Juist dan. Dat missen is je zenuwstelsel in een soort ontwenning, het is geen bewijs dat jullie bij elkaar horen. Contact geeft even verlichting en zet daarna de pijn weer op scherp. Afstand is wat je lichaam de kans geeft om het echt te laten zakken. Niet leuk om te horen, maar helaas wel waar.

En als we samen kinderen hebben of elkaar niet kunnen vermijden?

Dan wordt het geen volledig geen-contact, maar wat je weinig en zakelijk contact zou kunnen noemen. Je houdt het puur bij de praktische dingen, de kinderen of de logistiek, en niet bij de relatie. Hetzelfde principe blijft gelden: geen oude discussies opnieuw voeren, duidelijke grenzen, en vriendelijk en kort. Zo bescherm je je rust ook als je elkaar wel moet spreken.

Wat als geen contact me niet lukt en ik steeds terugval?

Dat is normaal en het is geen falen. De drang is zo sterk omdat het een echte hechtingsreactie in je lichaam is, geen kwestie van karakter of wilskracht. Dit is precies waar werken met je lichaam meer doet dan jezelf streng toespreken. Wandelen, ademen en je zenuwstelsel kalmeren maken de drang kleiner, zodat je niet elke keer opnieuw hoeft te vechten. Dit zeg ik uit eigen ervaring, want ik was zelf nogal hardleers 😉

Liefdesverdriet is een lastig universeel probleem, er zijn veel boeken over geschreven.